Kolejne podziękowania dla Kamila - recepcjonisty z hotelu w którym mieszkałyśmy, który zgodził się zagrać niewdzięczną rolę Taccoli i poświęcał swój wolny czas pozwalając na ciągłe nasze pomiatanie nim podczas realizacji zdjęć: "zrób to", "trzymaj to", "nie taka mina!", "weź się ustaw bardziej sensownie!" i tym podobne. Również bez jego udziału ciężko byłoby nam nakręcić niektóre sceny, w których musiałyśmy obie znaleźć się z przodu aparatu, a nie z tyłu ;).

Nie poradziłybyśmy sobie również bez Gosi, instruktorki na ranczu Artura, która opiekowała się obozami. Pomogła nam przy pierwszej scenie "na ujeżdżalni" - zarówno jako aktorka jak i fotografka ;). Stajnia była pełna ludzi, ale jakoś nikt nie chciał zgodzić się na zapozowanie do aparatu :P.

Dziękujemy również znanemu szerzej w westernowym środowisku Bogdanowi Czarnikowi, który akurat przebywał gościnnie w Arizona City, i który chyba by nas zabił, gdyby się dowiedział, że mimowolnie również wziął udział jako aktor w naszym fotostory ;-D [mała rólka bo mała, ale jednak :P]. Bogdan pomógł nam przy scenie w siodlarni. Pstrykał fotki i udzielił cennych rad, wielkie dzięki! :-D

Jesteśmy również wdzięczne całej ekipie z Kudowy Zdrój, która żywo interesowała się naszą pracą, co dzień pytała o postępy, oglądała i oceniała zdjęcia, scenariusz i tak dalej - to nam bardzo dodawało skrzydeł :-).